پوشش های ضد خوردگی

بیست ساله که بطور حرفه ای و به قول قدیمی ها بدون اینکه از این شاخه به اون شاخه بپرم، فقط و فقط در زمینه پوشش های ضد خوردگی کار کردم. کمتر کسی تو ایران هست یا شاید هم به جرات می تونم بگم اصلا نیست که به اندازه من انواع پوشش های ضد خوردگی مثل آجرکاری ضد اسید، کاشی کاری ضد اسید، ملات های ضد خوردگی مثل فوران و فنلیک و وینیل استر و سیلیکات پتاسیم رو بلد باشه ولی امروز داشتم فکر می کردم آیا در ایران اصلا برای تخصص ارزش قائل هستیم؟ تا حالا بیش از 50 مقاله در این زمینه چاپ کردم و مهمتر از همه اولین هندبوک سازه های ضد اسید رو تالیف کردم ولی غیر از چندتا مجموعه های صنعتی بزرگ که هنوز مدیران و کارشناسان متخصص دارن، اکثر کارفرماها برای انجام پروژه های ضد اسید دنبال چیزای دیگه هستن و نه تخصص و رفرنس یه شرکت و یا مدیران و کارشناسان اونا.

داشتم تو نت سرچ می کردم به قول امروزی ها گوگل می کردم، دیدم گوگل چقدر شرکت تو ایران در خصوص کاشی کاری و آجر کاری ضد اسید معرفی می کنه که با چه جراتی می نویسن ما اینکاره هستیم و جالب اینکه خودشون رو متخصص در این کار معرفی می کنن و همشون مدعی داشتن مواد در ایران هستن یا حتی چندتاشون میگن تولید هم میکنن!!!

تو ایران هیچ آزمایشگاه معتبری در خصوص تست کاشی و آجر ضد اسید و یا ملات های ضد خوردگی وجود نداره و اینایی که تولید می کنن، مواد تولیدی خودشون رو کجا تست می کنن و تایید می گیرن؟ متاسفانه کارفرما و خریدار هم فقط به حرف فروشنده اعتماد می کنه و چاره دیگه ای هم نداره.

 حتی این روزها شرکت هایی ادعا می کنن این مواد رو تو ایران تحت لیسانس شرکت آلمانی تولید می کنن!!! آیا چاپ و چسباندن لیبل شرکت آلمانی روی جنس بی کیفیت که معلوم نیست کجا تولید شده، اسمش میشه تولید تحت لیسانس!!!

در کشوری زندگی می کنیم که هنوز تولید تحت لیسانس هم بلد نیستیم و فقط صبح تا شب از دولت ایراد می گیریم در حالی که خودمون تاکید می کنم خودمون متقلب ترین هستیم.

دکترپوریا آذربخت